Szpaki jak magnes

13 marca 2012

Naukowcy ustalili, że szpaki, by osiągnąć koordynację w stadzie podczas lotu zachowują się matematycznie identycznie jak namagnesowane metale.

Zdjęcie gromady 1200 szpaków

Zdjęcie gromady 1200 szpaków oraz ich wysokości

Grupa naukowców starała się opisać zachowanie szpaków używając równań wykorzystywanych przy lawinach. Ptaki jednak mają więcej wspólnego ze światem w skali mikro.

„Są sztandarowym przykładem systemu, w którym zachowanie kolektywu wynika z krótkodystansowych interakcji. Jest to rodzaj zjawiska, z którym zmagają się fizycy” powiedziała Irene Giardina, fizyk z University of Rome, członek zespołu badającego ptaki.

Szpak o którym mowa, to dokładnie Sturnus vulgaris vulgaris, czyli Szpak Zwyczajny, którego można spotkać we wschodniej europie oraz północnej afryce. Wykorzystując nagrania z kamer oraz specjalne oprogramowanie, które śledziło trajektorie poszczególnych ptaków, naukowcy interpretowali lot ptaków co do sekundy, przenosząc ich zachowanie na matematyczną płaszczyznę.

W 2010 naukowcy badając szpaki ustalili, że zmiana wysokości jednego ptaka wpływała na wysokość wszystkich ptaków w stadzie, niezależnie od odległości, która ich dzieliła.

Ten rodzaj związku znany jest jako „bezskalowa korelacja” i jest spotykana chociażby w kryształach śniegu chwilę przed lawiną. Naukowcy w kolejnym badaniu spojrzeli nie na wysokość, lecz na orientację, mierząc jak zmiana kierunku jednego ptaka wpłynie na inne.

Zamiast wpływać na każdego szpaka, zmiana orientacji miała wpływ tylko na siedmiu najbliższych sąsiadów. Ta liczba była stała niezależnie od gęstości stada.

Najbliżej zachowaniu ptaków okazało się zachowanie metali, które opisuje korelację spinów elektronów ze swoimi sąsiadami po ich namagnesowaniu. Zespół Giardiny planuje w przyszłości zbadać inne techniki lotu.

 

wired.com

Kategoria: Fizyka, Nauka, Polecane

Tagi: , ,

Dodaj komentarz